Ufuklar
Ben Lerner’ın Transkripsiyon’unu okudum. George Orwell politik kurmaca ödülünü aldı kitap, o yüzden okumak lazım dedim. Ödülün kısa listesinde bence 21. Yüzyılın en iyi öyküsünü de içeren Her Biri Hâlâ Burada da vardı. Çok istedim Liadan Ní Chuinn’in o ödülü almasını.
Lerner’ın kitabı güzel. Yer yer sarsıcı, 2020’ler insanının kendisine bakmasını amaçlıyor gibi. Yaşadığımız çağı anlatıyor, herkesin başına gelenleri politik bir bağlama oturtuyor ve bunları bağıra çağıra değil, hissettirerek yapıyor. Büyük büyük sözler etmiyor. İsminden de anlaşılacağı gibi beyan/tanıklık çerçevesinde bir yapı kurmuş yazar.
Ama bence yine de Ní Chuinn’in kitabı almalıydı Goerge Orwell ödülünü. Yepyeni bir sesle yere serdi beni o, ufuklar açtı, umut verdi. Türkçeye de çevrilmiş, yakında çıkacakmış kitap, dün gördüm. Okuyunca ne demek istediğimi anlayacaksınız. Ne demek istediğimi yazmıştım aslında uzun uzun.
Evvelsi gün Ní Chuinn’in yeni bir metnini okudum. Yine müthiş. Belki çeviririm, belki üzerine yazarım. Onun yazdıklarının verdiği heyecanı paylaşmak istememek mümkün değil.
Ben Lerner’ı okumayı iki defa denedim (En son Transkripsiyon) Düşünce biçimine “hayranlığı” bir nebze anlıyorum ancak edebiyatın dili o değil kanımca. Bu yy’da bile. İphone, google vs gibi vurgular da sistem eleştirisinden ziyade sistemle bütünleşmesinin resmi. Ve güncel simgeler metnin edebi zamanını daraltıyor.